برزخ نشریه‌یی‌ست که با چند بار روزآمدی در هفته، مطالب و آثاری را که در عرصه‌های «اندیشه، ادبیات و هنر» طبقه‌بندی می‌شوند، منتشر می‌کند.

اندیشه:
در این بخش، علاوه بر تأکید بر روی‌کرد انتقادی، نگاهی فراگیر به گستره‌ی فرهنگ جهانی از زبان‌ها و زمان‌های دور و نزدیک می‌اندازیم. به طور مشخص این بخش دارای چند زیرمجموعه است که تلاش شده تا این نام‌ها گویای نوع محتوای هر قسمت باشند.

ـ انتلکتوئل: آثاری که با دغدغه و نگاهی روشن‌فکرانه، به معنای دقیق کلمه، به واکاوی و مرور یک مسأله می‌پردازند.
ـ علوم انسانی: مطالب، مقالات و یادداشت‌های متعلق به چارچوب تعریف‌شده در حیطه‌ی علوم انسانی که گستره‌ی وسیعی از علوم اجتماعی، مطالعات فرهنگی، روان‌شناسی، زبان‌شناسی و امثال این‌ها را در بر می‌گیرد.
ـ نقد ادبی: مرور متون داستانی و اشعار؛ و نقد رسالات و کتاب‌ها از این منظر.
ـ زندگی: فرصتی برای اعتنا به کم و کیف سبک زندگی در روزگاران مختلف و به طور خاص، بحث درباره‌ی تأثیر تکنولوژی و رسانه در زندگی امروزین‌مان.
ـ چهره: آثاری با محوریت یادکرد یا بررسی زندگی و آثار یک شخصیت.


ادبیات:
در این بخش، ضمن توجه به انواع گونه‌های ادبی، اهمیت ویژه‌یی به داستان و شعر می‌دهیم. آثار داستانی و شعر، چه تولیدی و چه ترجمه‌شده به زبان فارسی، محل مشخصی در این بخش دارند.
بازخوانی متون ادبی کهن و کنکاش در آن‌ها زیرمجموعه‌ی دیگری از این بخش است. همین‌طور، متون نمایشی که واجد قابلیت‌های ادبی هستند، در این مجموعه جای داده می‌شوند.


هنر:
هنر هم که وادی سهل و ممتنع بودن است، تکلیف‌اش معلوم و نامعلوم! با این همه پنج زیرمجموعه در بخش هنر پیش‌بینی شده‌اند: تصویر، صدا، هنرهای جدید، نمایش و سینما.
این قسمت‌ها با توجه به امکان هم‌نشینی برخی از عرصه‌های هنری مانند عکاسی، نقاشی، تصویرسازی، طراحی و گرافیک و از دیگر سو، دایره‌ی گسترده‌ی عملیات هنری در برخی از وادی‌ها مانند سینما و نمایش به طور جداگانه تعریف شده‌اند. از این رو، در قسمت‌هایی مانند نمایش و سینما می‌توان از مناظر مختلف به یک اثر یا موضوع مرتبط پرداخت.


دیگر بخش‌های برزخ:
در ستون کناری صفحات برزخ با بخش‌های دیگری روبه‌رو می‌شویم که می‌توانند حضوری مستقل از بخش‌های سه‌گانه‌ی اصلی در پیش بگیرند.

ـ برزخستان: آثاری که دیدگاه دست‌اندرکاران نشریه را باز می‌گویند و به خط مشی، چشم‌اندازها و برنامه‌های آن اشاره دارند.
ـ پیش‌نهاد برزخ: معرفی هر موقعیتی که اعتنا کردنی‌ست، متنی که خواندنی‌ست، تصویری که دیدنی‌ست، صدایی که شنیدنی‌ست، مکانی که رفتنی‌ست و الخ.
ـ گفت‌وگو: فرصتی برای هر گونه گپ و گفت با چهره‌هایی نامی یا گم‌نام با روی‌کردی مرتبط با بخش‌های سه‌گانه‌ی نشریه.
ـ سفرنامه: آثاری که سفرهامان در شهر خویشتن، در دیار غربت، در کوه و در و دشت و به دور از های و هوی انسان‌ها یا حتا سیر آفاقی نگارنده را ثبت و مستند می‌کنند.
ـ رادیو برزخ: یک امکان رسانه‌یی شنیداری که گاه‌به‌گاه برنامه‌یی در حد چندین دقیقه، ترکیبی از گفتار، ترانه، آوا و موسیقی به گوش هم‌راهان مجله می‌رساند. این طوری‌ست که می‌توانیم بگوییم: برزخ را بخوانید، ببینید و «بشنوید»!

از گذشته و آینده‌ی برزخ...
گفتنی‌ست که برزخ بستری‌ست گسترده از به هم پیوستن «خزه» و «فروغ» که نشریاتی بوده‌اند زیر آسمان مجازی روزگار نو و سابقه‌ی انتشارشان به هفت هشت سال پیش باز می‌گردد و این درازا در کهکشان سریع‌السیر علوم و فنون نوین یعنی یک عمر.
کمی بعد از روزهای آغازین، بین اصحاب و اهالی آن دو جا، رفاقتی پا گرفت، ورای آن که دغدغه‌هاشان روی‌کردی فرهنگی به عرصه‌های هنر، ادبیات و اندیشه را معنی می‌کرد. در سال‌ها و روزهایی که دوام هر جمعی در جامعه‌ی ایرانی به معجزه می‌مانست، اصحاب خزه و فروغی‌ها بی آن که از خواسته‌هاشان گامی وا پس نهند، معجزه کردند: معجزه‌ی دوامی مستقل و نیک‌نامانه. حالا نیز در زمانه‌یی که هم‌گرایی در مشی و منش به معجزه می‌ماند، باز می‌خواهند روحیه‌ی اعجاز را حفظ کنند. این محافظت و این تداوم البته نیازمند دوستی و هم‌راهی تمامی علاقه‌مندان قدیم و تازه‌ی خزه، فروغ و برزخ است.
اکنون و بعد از رفاقت‌ها و هم‌اندیشی‌ها، تصمیم بر این است که تلاش‌ها و ایده‌ها صرف خانه‌یی مشترک شود که «برزخ» نام گرفته است. امید که دست‌آوردی جان‌دار به بار آورد.
در راستای این هدف از هم‌راهی هر آن که در عرصه‌ی وسیع فعالیت‌اش دستی به کار و آتش و زخمه دارد، استقبال می‌کنیم، و اصلاً برزخ برای همین سفره پهن کرده است. بسم الله!

شناس‌نامه‌ی برزخ:
برزخ‌نشینان که اهالی و اصحاب دیروز فروغ و خزه بوده‌اند، امروز هر کدام گوشه‌ای از کارهای برزخ را به عهده گرفته‌اند. آن طور که گفته شد، همه می‌توانند در برزخ نشست و برخاست کنند، با این همه، شاید از منظر شفافیت و صراحت خوب‌تر این که دبیران معرفی شوند، در عین این که هم‌راهی و مشورت دوستان و آشنایان دیگری دمادم یاری‌رسان ایشان خواهد بود:
ـ صالح تسبیحی، دبیر بخش هنر؛
ـ پژمان طرفه‌نژاد، دبیر بخش شعر؛
ـ علی عسگری، دبیر بخش داستان؛
ـ شهاب مباشری، دبیر بخش اندیشه.
در بخش‌های جنبی نیز مسؤولیت‌ها بر دوش شورایی از برزخ‌نشینان و هم‌راهان دیگر است.

هم‌چنین در طراحی پایگاه، صالح تسبیحی زحمت گرافیک سایت را کشیده است و نوید دزاشیبی و علی عسگری آن را از نظر فنی طراحی و اجرا کرده‌اند (با یاری مووبل‌تایپ فارسی).

‌برزخ‌نشینان یاد «محمد ایوبی»، نویسنده و ادیب فقید، را که نخستین سردبیر خزه بود، گرامی می‌دارند و هم‌کاری تمامی صاحبان آثار این چند ساله‌ی هر دو مجله را سپاس می‌گویند. باشد که اینک هم به برزخ بیایند.
ساختار برزخ در نهایت انعطاف همیشه راه را برای تغییر و تحول و تازگی باز می‌گذارد و آن‌چه گفته شد، مجموعه‌یی بسته از چند اسم و آخر سخن نبود، این تازه آغاز راه است!