اگرچه «اورلان» اجرای خود را با عذرخواهی از تماشاگران به سبب رنجاندن آنان آغاز می‌کند، قصد او دقیقا ایجاد همین عذاب است. «اورلان» می‌گوید: "هنر، تزئینی برای آپارتمان‌ها نیست: ما گیاهان، آکواریوم‌ها، مبلمان و پرده‌هایمان را داریم که در خدمت این هدف‌اند. هنر باید هم هنرمند و هم تماشاگر را مشوش کند، وادارمان کند تا کژروی آن و برنامه‌ی اجتماعی آن را به پرسش بگیریم ...

این زنان آرژانتینی از سال 1977 در اعتراض به ناپدید شدن جوانان خود در دوره‌ی دیکتاتوری نظامی ددمنشانه‌ی آرژانتین در سال‌های 83 ـ 1976 که به جنگ کثیف معروف است به پا خاستند. مادران طی اعتراض‌های خود توانستند توجه جامعه‌ی جهانی را به نقض حقوق انسانی در آرژانتین آن زمان معطوف کنند و به این ترتیب برخی جنایت‌کاران را به سزای خویش برسانند...