تو را شکافتند. پاره‌ات کردند. عنوان نمایشگاه من "شوک" بود. شوکی که به من وارد شد و به تمام مردم وارد شد. این شوک یک چیز معمولی نبود. شوکی بود که تو هنگامی که ناگهان فرود می‌آیی زمین، می‌بینی یک جانوری را، یک حیوانی را، یک موجود زنده‌ای را دارند سلاخی می‌کنند؛ بدون این‌که پیوندهایش را در نظر بگیرند. آن را آورده‌اند در مقابل تو قرار داده‌اند. پس تو این را نمی‌توانی ندید بگیری.

«مهارت و مفهوم» شاید کلمات کلیدی ای باشند که راهی به فهم بیشتر عکس ها باز می کند. اگر مهارت را تکنیک معنی کنیم، می توانیم نو بودن در تکنیک را در اثرهای «نقطه»ای ها ببینیم. نو بودن به معنی امروزی بودن. و این به معنی شناختی است که اعضای گروه از عکاسی روزگار خود دارند. عکس های کمی از خطاهای ناشی از مهارت آسیب دیده اند. و به همین دلیل در مسیر ارتباطی با مخاطب خود مشکلی ایجاد نمی کنند.

گفت‌وگوی برزخ‌نشینان با حسین ماهر در منزل او در دزاشیب شمیران انجام شد. باید اذعان داشت آن‌چه حسین ماهر را از هم‌صنفان‌اش و نیز هم‌نسلان‌اش در هنرهای دیگر متمایز می‌کند، صفا، سبکی و تواضع بی‌کرانی است که در کردار او نمود دارد و گفت‌وگو را جذاب‌تر می‌کند.

این نوشته با جرح و تعدیل بسیار، در روزنامه ی شرق یک هفته پیش منتشر شد. بخش هایی که حذف شده بودند در روزنامه سفید منتشر شدند. بنابراین خواندن مطلب اصلی بد نیست! بخش های سانسور شده بولد شده اند و نخستین واژه‌ ای که زیر قیچی رفته است آزادی است....

وقتی درباره‌ی «گوشواره‌ها»ی «ساره قمی» با یکی از دوستان صحبت می‌کردم، از من پرسید: این روزها به این چیزها «کار هنری» می‌گویند؟ سؤالی که چند علامت سؤال دیگر را به گوش‌های من آویزان کرد ...

ظهور عکاسی در نيمه‌ی قرن نوزدهم و به طبع آن، ميل به روايت سرگذشت جنگ‌ها، نقش پررنگی در خوانش ملل از «جنگ» ايفا کرد. جنگ‌ها ساختار زندگی روزمره را متحول می‌کردند و بر روند عکاسی جنگ تأثير می‌گذاشتند. واقعيت هولناک عکاسی جنگ، به خودی خود، مبدل به سلاحی در برابر معنای جنگ شده است. سوژه‌های تکان‌دهنده‌ی جنگ، خوراک داغ دوربين‌ها را فراهم می‌کرد: در ميدان جنگ از خرابی‌ها تا ويرانه‌های انسانی و بدن‌های بی‌جان، و بيرون از آن، از پرتره‌های افسران و سربازان تا بوسه‌هايی غريب ...

«اد نردروم» هنرمند سوئدی- نروژی در سال 1944 در سوئد متولد شد. او نقاشی معتبر در عرصه‌ی جهانی‌ست‌. هر چند که علارغم پرکار بودنش و ‌چاپ چندین جلد کتاب از مجموعه‌ی آثارش به دلیل شیوه‌ی خاص نگاه و سبک و سیاق زندگی‌اش‌، چندان علاقه‌ای به عرضه‌ی آثارش در سطح عمومی و به شیوه‌ی نمایشگاهی ندارد. او نقاشی نیست که در رابطه با آثارش به‌صورت درست و مؤثر تبلیغ و به شکلی عام شناخته شده باشد.